Πρόκληση σε πόλεμο

URF Μεσιέ χαίρετε. σας πετώ>>>>>>>το γάντι στα μούτρα!!! Τι πήγατε και γράψατε για τον άνθρωπο....Και ξέρετε καλά για ποιόν μιλώ. Γιατί υπάρχει δόλος. Καλές γιορτές μεσιέ.

Άγγελος Σπύρου (Αυτή η απάντηση αναρτήθηκε για περίπου 6 ώρες. Μετά ο Α.Σπύρου αποφάσισε να την σβήσει. Δυστυχώς δεν σκέφτηκα να την κάνω κόπι και έτσι την γράφω από μνήμης ίσως έχει κάποιες μικροδιαφορές από το μητρικό κείμενο.) Σε έχω χεσμένο παλιομαλάκα Urf και σένα και τη μάνα σου τη πουτάνα. Κλάνω πάνω στο γενεαλογικό σου δέντρο όπου όλοι σου οι αρσενικοί σου πρόγονοι είναι κάτι πουστάρες του κερατά. Σκατά στον τάφο σου χριστουγεννιάτικα.

URF Μεσιέ? αλλάξατε την απάντησή σας? Πάντως βλέπω πως τελικά δεν είστε τόσο ταπεινό μπλογκ-σε σχέση με την ασημαντότητα σας βεβαίως.

URF Μεσιέ δεν βρίσκω καθόλου ικανοποιητική τη στάση σας εν γένει και απαιτώ αποκατάσταση. Τίνατε χείρα φιλίας και μετά την πήρατε πίσω; πρωτάκουστο!!!!

URF Περιμένω πλήρη αποκατάσταση μέχρι το μεσημέρι αλλιώς θα κλιμακωθούν οι πολεμικές επιχειρήσεις.

URF Μεσιέ

Σταματήσατε να δημοσιεύετε τα μηνύματα μου στο ιστολόγιο σας. Λυπάμαι αλλά θα χρειαστεί να προβώ σε άμεσα κατασταλτικά μέτρα ακόμα και σε χάκεμα του μπλογκ σας. Παρακαλώ ρίξτε μια ματιά στο μπλογκ σας απόψε λίγο μετά την αλλαγή του χρόνου.

ΥΓ
Στο blog μου σας έχω μικρούλικο δωράκι για το καλό του νέου έτους!

Καλές γιορτές Μεσιέ


.

o αξιότιμος κύριος Πίπογλου

Η παρακάτω ιστορία-σεντόνι είναι αποκύημα της εντελώς kinky φαντασίας της Τινκ. Την αφιερώνω στους φίλους και συμπλογκίτες μου toni ,νάνο,eriza, gagg & stilvi, κυρίως για το ξεκάρφωμα αλλά και με πάρα πολύ αγάπη.

Ο κύριος Πίπογλου ξεκινάει την μέρα του με τον ενοχλητικό ήχο από το ξυπνητήρι, να του χαϊδεύει τα αυτιά. Τον έχει συνηθίσει τόσα χρόνια, δεν μπορεί να τον αλλάξει. Σχεδόν το αγαπάει το ξυπνητήρι του, όμως δεν το έχει κάνει ακόμα ποστ. Βλέπεις, τα σημαντικότερα γεγονότα της ζωής μας, πρέπει αυτομάτως να γίνονται ποστ και να εκτίθενται στα σαρκοβόρα και άπληστα μάτια του ευρύτερου μπλογκοκοινού. Είναι υποχρέωση, κάθε σωστού και πρόστυχου μπλόγκερ που σέβεται τον εαυτό του.
Σηκώνεται αργά, νωχελικά από το κρεβάτι κλείνοντας το ξυπνητήρι στοργικά, σαν να αγγίζει το μάγουλο της κυρίας Πίπογλου που βρίσκεται ξαπλωμένη στο πλάι του. Αχ η κυρία Πίπογλου… ο έρωτας της ζωής του, η μάνα των παιδιών του, ο ήλιος που ανατέλλει κάθε πρωί και του φωτίζει την μέρα, το φεγγάρι που λούζει τις νύχτες του και του φωτίζει τον δρόμο ο έρωτ….
-Σπύροοοοοο!!! Με ξεσκέπασες ρε ηλίθιε, κρυώνω!
-με συγχωρείς αγαπημένη μου, δεν το ήθελα, κατά λάθ….
-χρρρρρρρρ….

Χε… η αγαπημένη βυθίστηκε ξανά στον κόσμο των ονείρων και ο κύριος Πίπογλου χαμογέλασε, κοιτάζοντας μια υποψία σάλιου που κυλούσε στο μάγουλο της. «ακόμα και το πρωί, με την τσίμπλα στο μάτι και το σάλιο στο μάγουλο είσαι τόσο όμορφη αγάπη μου» σκέφτηκε, θέλησε μάλιστα να της το ψιθυρίσει στο αυτί όμως, φοβήθηκε μη την πατήσει σαν την προηγούμενη φορά που πήγε να την φιλήσει φεύγοντας κι εκείνη, από λάθος της, ήταν κι από τον ύπνο η γλυκιά μου, του κατέβασε μια αγκωνιά στο μάτι και του το μαύρισε… ας είναι, σκέφτηκε, θα το κάνω ποστ για να θυμηθώ να της το πω-στ το απόγευμα που θα επιστρέψω στο σπιτάκι μας.

Μπαίνει στο μπάνιο για την πρωινή του ανάγκη, αφού πρώτα έχει σημειώσει στο πανάκριβο organizer του με τον πανάκριβο Mont blanc του τις πρώτες ιδέες για ποστ. «μπαγάσα Σπύρο» σκέφτηκε «δεν προλαβαίνεις να ξυπνήσεις και έχεις έμπνευση ήδη!» χαμογέλασε ξανά στον εαυτό του, το χαμόγελο ποτέ δεν το τσιγκουνεύτηκε ο κύριος Πίπογλου, ποτέ και σε κανέναν, ιδιαίτερα αν ο κανένας είναι ο ίδιος του ο εαυτός. Τι είναι ένα χαμόγελο εξάλλου; Ένα απλό τράβηγμα των χειλιών είναι, λίγο να φανούν τα ολόλευκα δόντια, δεν κοστίζει και τίποτα… όχι πως, αν κόστιζε κάτι θα το υπολόγιζε.. πολλά μπορεί να είναι ο κύριος Πίπογλου, αλλά καρμίρης ποτέ. Ακόμα και στα ζητιανάκια του δρόμου δείχνει πόσο ανοιχτοχέρης είναι, με απώτερο σκοπό βέβαια να τα μετατρέψει σε μελιστάλαχτο και γεμάτο αγάπη και μεγαλοψυχία ποστ στο αγαπημένο του μπλογκ, όμως, ποιος νοιάζεται;! Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα…

Κατεβάζει το παντελόνι της σατέν πυτζάμας του και ώπ! Δεν είναι δυνατόν! Μα κάθε πρωί το ίδιο πράγμα;; σχεδόν ντρέπεται κάθε φορά που αντικρίζει το αντίσκηνο που δημιουργείται στο μποξεράκι του… μα κάθε πρωί; Δεν έχουμε χρόνο για τέτοια ρε γαμώτο! Εξάλλου, τι είναι οι πρωινές καύλες; Τίποτα παραπάνω από «υδραυλικής φύσεως αυταπάτη*» «ουφ, ας είναι»σκέφτεται και πλησιάζει προς τον νιπτήρα. Κοιτάζει στον καθρέφτη, παίρνει μια βαθειά ανάσα και χαμογελάει «ας αφιερώσω 1 λεπτό και στον εαυτό μου, δεν θα χαθεί κι ο κόσμος!» με τρεις αποφασιστικές και γρήγορες κινήσεις, εκτοξεύει ένα λευκό πίδακα σπέρματος κατευθείαν στο σιφόνι του νιπτήρα, συνοδευόμενο από ένα σπηλαιώδες «ωωωωχ» για να μην τον ακούσει ο έρωτας της ζωής του από το διπλανό δωμάτιο, γιατί μετά, ποιος τον ακούει τον έρωτα της ζωής του… Ανοίγει την βρύση, να τρέξει καθαρό νερό και να ξεπλύνει την αμαρτία που μόλις διέπραξε. «τα αγέννητα παιδιά μου, πνίγονται στο σιφώνι» σκέφτηκε και μελαγχόλησε… με λίγες σταγόνες από το λευκό υγρό ακόμα στα χέρια του, τρέχει προς το organizer του «SOS πόσα αγέννητα παιδιά καταπίνουν τα σιφώνια; Note to self: να βρω πιασάρικο τίτλο»

Ντύνεται βιαστικά, βάζει λίγες σταγόνες άρωμα και στρώνει τα μαλλιά του χαμογελώντας στον καθρέφτη. Πάντα χαμογελάει ο κύριος Πίπογλου, πάντα και σε όλους, ιδιαίτερα σ αυτόν που καθρεφτίζεται στον καθρέφτη. Βγαίνει από την πόρτα του σπιτιού του, την κλείνει πίσω του σχεδόν αθόρυβα, κοντοστέκεται για λίγο και παρατηρεί τον ουρανό. Καταγάλανος. Όμορφα. Πολύ όμορφα. Παίρνει μια βαθειά ανάσα, καθαρός αέρας ανακατεμένος με το ακριβό του άρωμα, την αφήνει να βγει από τα πνευμόνια του σταδιακά, νοιώθει ανανεωμένος, ξαλαφρωμένος, ήρεμος, ξαναγεννημένος… «σ ευχαριστώ ουρανέ που με κάνεις να νοιώθω τόσο όμορφα, σ ευχαριστώ…» σκέφτεται, και όσο κάνει αυτές τις όμορφες και καταγάλανες σαν τον ουρανό σκέψεις περπατώντας προς το αυτοκίνητο του, τα αγέννητα παιδιά του, που είναι και η πραγματική αιτία του ξαλαφρώματος που νοιώθει στο (δασύτριχο δίχως καμία αμφιβολία λέμε) στήθος του, κυλάνε αργά αλλά σταθερά στον πλησιέστερο και αγγελικά πλασμένο βόθρο.

*τινκοσημείωση: η «υδραυλικής φύσεως αυταπάτη», είναι κλεμμένη από το παραπέντε του Νοεμβρίου, σελίδα 9, απόσπασμα από την Βίβλο για Αθεόφοβους του Τζομπε Κοβατα (διότι είμαι διαβασμένο κοριτσάκι εγώ και ήθελα να το αναφέρω, αμέ)

πι(Π) ες: φιλαράκο στο χρωστούσα, και η Τινκ

δεν ξεχνάει ποτέ :)

Ρακες με τον Θειο

Ηρθαν κ παλι τα γαμο-χριστουγεννα!ο Μακης κ οι Σακης (φιλοι μου...καλα παιδια!) ειχαν αντικρισει ο ενας τα λαγνο βλεμμα του αλλου πριν 22 χριστουγεννα κ μεχρι κ σημερα καταρριουνται την ωρα κ την στιγμη...Γυριζουν σπιτι κ ριχνουν βλεμματα ο ενας στον αλλο "σε θελω"!Καθε πρωι-απογευμα-βραδυ χαιδευει ο ενας το κολασμενο κορμι του αλλου κ μετα αγκαλιζονται σα να ειναι μικρες παιδουλες κ κοιταζονται στα ματια με βαρεμαρα:

-Παμε καμιαααα βοοολτα;
-Τι λες μωρη εχει ψωλοκρυο εξω!
-ΕΕΕΕλα θα βαλεις το Armani παλτο που σου πηρα!εεεελα παμε παμε παααααααααααααμε
-Σκασε με ζαλιζες αντε παμε δεν γλιτωνω αποψε η τρελη
-Αχ μαρεσει το κρυο νοιωθω σαν πριγκηπισα που ζει το παραμυθι της,οταν θα πεφτει αργα αργα το χιονι κ συ να με εχεις αγκαλιτζ...
-Σακη αν ειναι να αρχισεις παλι της πιπες ντυνομαι κ παμε.

Βολτα με το ψωλοκρυο,ψυχη εξω, τα μαγαζια εχουν κλεισει κ μεις τα γυρναμε σαν τις τρελες κ να κοιταμε βιτρινες...Παρατηρω τα 102020948795060 πολυχρωμα λαμπακια εδω κ κει κ με πιανει πονοκεφαλος, κοιταζω κατι κιτς "αγιοβασιληδες" με την σκαλα κ τουρλωμενο τον κωλο να ανεβαινουν (κ καλα!) στην βεραντα κ σκεφτομαι "μμμ ωραιο κωλο εχει αυτος, μου θυμιζει τον Θειο Βρασιδα!" Ξαφνικα ολο αυτο το κιτσαριο που δινει μια καταπληκτικη ιδεα κ για μια στιγμη νοιωθω παλι παιδουλα!αχ!

-Ρε Σακη ξερεις τι σκεφτηκα;
-Που να ξερω ρε;
-Θα στειλω γραμμα στον Θειο Βρασιδα!
-Χα,χεστηκα.

Τι σκεψη κ αυτη;Αμεσως καβλωσα!Τι να του ζητησω;Εχει να με δει κ καιρο...να ζητησω λεφτα;Τιποτα διακοπες στην μυκονο; Αμαξι;ειναι κ λεφτας ο θειος!αααααχ θα τρελαθω δεν αντεχω θα ρωτησω!

-Σακουλη μου!τι να του ζητησουμε;
-Ξερω γω καμια ρακη...
-Τι να την κανεις την ρακη καλε;
-Να τις πιουμε ρε μαλακα!
-Πινει ο θειος ρακη;
-Πινει
-Ρε συ ζει ακομα αυτος;
-Ναι ρε περσι δεν ειχε παθει το εγκεφαλικο;
-ΑΑ ναι! κ υπαρχει DHL εχει στο χωριο για να του στειλουμε το γραμμα;

Εκει που κοιτουσα αμεριμνος τα πολυχρωμα λαμπιονια κ κατι κα-τα-πλη-κτι-κες κατακκοκινες ΜΠΑΛΕΣ....πεφτει πανω μου μια καργιολα!"προσεχε μωρη που περπατας", "αντε γαμησου μωρη πατσαβουρα" της λεω!

-Μακη λεω να παρω κανενα στινγκ
-Παρε τι μου το λες;
-Ποσο θα ηθελα να ειχα μικροτερο κωλο!
-Ναι θα σου ταιριαζε
-Δλδ με λες χοντρο;ΑΑΑΑ
-Σκασε μωρη τρελη γιατι δεν το ζητας απο τον Θειο να με παει για αναρρωφηση;
-Θα με πει χοντροοοο
-Αφου εισαι τι κλαις;

Γελουσα σαν υστερικος με το τελευταιο αστειο γιατι ο Σακης ειχε βαλαντωσει στο κλαμα, μπαινουμε στο μπαρακι...ενας κουκλος bartender να με κοιταει με βλεμμα λαγνο...ελιωσα!Ο Σακης για να με πικαρει χορευε πανω στην μπαρα, εγω χεστηκα ζαχαρωνα το τεκνο...ο bartender χαμογελασε σαν χαζο οταν τον ρωτησα που ειναι η διευθυνση του, με τα πολλα μου γραφει κατι σε ενα χαρτακι κ με κερναει κ ενα σφηνακι κ μου λεει "μολις τελειωσεις το σφηνακι ελα σπιτι μου", κοιταζω τον Σακη που ειχε γινει ντιρλα πανω στην μπαρα κ φωναζε "θελω να πιω ρακες με τον θειοοο" κ με εκανε ξεφτιλα στο τεκνο, τον περιμαζωξα κ με πικρα κοιταξα το χαρτακι που εγραφε "τα αρχιδια μου θα παρεις!" πως να τα παρω τωρα μωρο μου με την τρελη που εχω μπλεξει....;

παμε σπιτι, ο Σακης ξερναγε στο πατωμα κ γω τον κοιτουσα κ σκεφτομουν ολα αυτα τα χρονια παντα τοσο μεγαλο κωλο ειχε;

-Μακη το εγραψες το γραμμα;
-Ναι
-Τελικα παει DHL;
-Σκατα παει ξερω γω;
-Αλλαξες γνωμη παλι στην αθηνα θα κλειστουμε παλιοτομαρο;

Σηκωθηκε εβαλε στο στερεοφωνικο το "Bongo King" κ αρχισε να κουνιεται μπροστα του με νοημα...Δε γαμιεται καλα ειναι κ στην αθηνα τι τις θελαμε τις Ρακες με τον Θειο;!

Για ενα δονητη (σορυ μαθ)

ηΜΟΥΝΑ που λες σε ενα αεροδρομιο στο Αμερικα για..."δουλειες", το ταξιδι υπεροχο αλλα η σαμπανια δεν ηταν σε θερμοκρασια δωματιου...τελοσπαντων οταν πηγα λοιπον ο μπλογκερ να παραλαβω τις βαλιτσες μου τι ειδα?!!!εναν ενστολο να με περιμενει με ενα οπλο ΝΑ! (με το μπαρδον ε) Οπως ηταν φυσικο αλλωστε πανικοβληθηκα!Ηθελα να τσιριξω αλλα φοβομουν μην δημιουργησω σκηνη. Μου λεει στα αμερικανικα (τα οποια ομιλω απταιστως) "φολοου μι πλιζ" τι να κανω ο κακομοιρος πηγα κ αυτο που αντικρισα ηταν ανω ποταμων!η πανακριβη Loui Vuiton μου ανοιγμενη βαναυσα πανω σε ενα πενταβρωμικο τραπεζι...κρατηθηκα μην κλαψω κ με εμφανη πικρα ρωτησα..."Γιατιιιιιι???!!!!" Λοιπον να μη σας τα πολυλογω αγαπημενο κ πιστο μου κοινο (αφου οπως ξερετε σιχαινομαι την πολυλογια...) μου εξηγησε το ΟΡΓΑΝΟ οτι επρεπε να ακινητοποιησουν αμεσα την Vuiton μου γιατι εντοπισαν μια ασυνηθιστη κινηση στο εσωτερικο της κ αυτο που ειδα μετα ο μπλογκερ ηταν πια ανηκουστο!Βγαζουν κατι απο το εσωτερικο της πανακριβης βαλιτσας μου κ με ρωτουν "ειναι δικος σας αυτος ο δονητης?" ε οχι πολυλατρεμενο μου κοινο εκει δεν αντεξα,ξεσπασα σε γοερα κλαματα κ τα τομαρια ξερετε τι εκαναν?με εσυραν σε ενα σκοτεινο κ υποπτο δωματιο κ....μου πηραν απο τυπωματα...κ απο τα 10 δαχτυλα...το λεω κ μου σηκωνεται η τριχα!κ θα με εχουν λεει φακελωμενο μεχρι τα 110 μουυυ ουυυ ουυ.
Ναι αλλα αγαπημενο μου κοινο για τα λεμε κ τα συκα ΣΥΚΑ εγω το φχαριστηθηκα!παντα ηθελα να μπαινω σε αυτη τη χωρα κ να δειχνω τον δονητη μου!80 ευρω τον ειχα αγορασει!
μακαρι να βγουν κ τα δικα σας ονειρα πραγματικοτητα!

Για λίγα δευτερόλεπτα ηδονής

Αναρωτιέμαι καμιά φορά αν αξίζουν όλα αυτά που κάνουμε για να νιώσουμε ηδονή, με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο, και προβληματίζομαι πολύ.

Και προβληματίζομαι ακόμη περισσότερο, όταν θυμάμαι ότι η Άντζελα Δημητρίου είχε δηλώσει πριν μερικά χρόνια ότι "στο μέλλον θα κάνουμε τα ΠΑΝΤΑ για μερικά δευτερόλεπτα ηδονής"

Πάντα με απασχολούσε αυτό το "ΠΑΝΤΑ" της Άντζελας. Δεν είναι τυχαίο που η Άντζελα έχει χαρακτηριστεί από πολλούς Κρητικούς σαν "η τραγουδίστρια της μάσκας και της πολυπλοκότητας ". Τι να εννοούσε άραγε με τον γρίφο αυτό, ποια μυστικά να κρύβει μέσα της αυτή η μαγική λέξη? Η καλπάζουσα φαντασία μου έχει δώσει πολλαπλές και ποικίλες ερμηνείες στη ρήση αυτή, οι οποίες κατέληγαν ΠΑΝΤΑ σε έντονες εκσπερματώσεις, τις περισσότερες φορές με την εικόνα της Άντζελας αγκαλιά με ένα πάντα.

Ειλικρινά δεν ξέρω αν αξίζει να κυνηγάμε την ηδονή, αλλά αυτό που σίγουρα αξίζει είναι να μπορούμε να κυριαρχήσουμε στις ορμές μας. Πόσο πιο όμορφος και αγγελικός θα ήταν ο κόσμος μας αν οι άνθρωποι μπορούσαν να αντισταθούν στους πειρασμούς της σάρκας και καταπίεζαν την αναπαραγωγική της ανάγκη !

Αρκεί να σκεφτείτε πόσοι συνάνθρωποί μας δεν θα είχαν υπάρξει ποτέ αν οι γονείς τους είχαν μεγαλύτερο αυτοέλεγχο και θα συμφωνήσετε μαζί μου.

Ρε παιδια

να οργανωθουμε!

Νανε, παρε το αλλαγες φυλου δεν γινονται το σαββατο,
Τινκ, εσυ το δε γαμας που δε γαμας, δεν πας για κανα ψαρεμα?
Δεν τον προλαβαινουμε κι ολας...
Gagg, εσυ γιατι λουφαρεις? Ειναι καποια πραγματακια που πρεπει να γινουν...
Eriza, ολο χαχαχα και χουχουχου, απο δουλεια μηδεν.
Το δυσκολο ειναι να εχεις διαρκεια στο παιχνιδι σου.

ΟΛΑ ΕΓΩ ΘΑ ΤΑ ΚΑΝΩ Σ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΠΛΟΓΚ???

Η Μαλακία και ο Αυνανισμός

Υπάρχει η Μαλακία και ο Αυνανισμός . Πολλοί νομίζουν ότι είναι το ίδιο.

"Οι πολλοί όμως είναι πάντα λάθος", όπως έχει πει και η Άντζελα Δημητρίου.

Στην πρώτη περίπτωση έχουμε απλά την έκφραση της σεξουαλικότητας του ατόμου μέσω της χειροπρακτικής. Η συνειδητή αυτή έκφραση που πηγάζει από ανεκπλήρωτες φαντασιώσεις, επιθυμίες, βίτσια, κλπ. είναι ότι πιο χρήσιμο υπάρχει στον πολιτισμό μας, γιατί μας προστατεύει από ανεπιθύμητες γεννήσεις, γνωριμίες, βιασμούς, υπερτροφίες προστάτη, κλπ.

Η δεύτερη περίπτωση, ενώ φαινομενικά μοιάζει, κατά βάθος διαφέρει σημαντικά από την πρώτη. Η ειδοποιός διαφορά είναι ο αυνανισμός μπορεί να πηγάζει από οτιδήποτε.

Ο Αυνάνας, σε αντίθεση με τον Μαλάκα, αυνανίζεται με τα πάντα. Για αυτόν κίνητρο αυνανισμού γίνεται με μεγάλη ευκολία η επικαιρότητα, ο καιρός, τα εμπορικά κέντρα, ένα βότσαλο, ένα φλυτζάνι καφές, ένας ραπιδογράφος, οι γάλλοι διαφωτιστές του 18ου αιώνα, ένας κουτσός γκανέζος φακίρης, κλπ. Ο Αυνάνας απλά θέλει να αυνανιστεί και θα το κάνει με οποιαδήποτε αφορμή, σε οποιοδήποτε χώρο και σε οποιαδήποτε στιγμή. Ο Αυνάνας είναι τρομέρα επικίνδυνος για τους γύρω του, ειδικά για όσους είναι απρόσεκτοι ή χαζεύουν, γιατί ανά πάσα στιγμή μπορεί να τους λερώσει με τα κολλώδη εκκρίματά του, αποτέλεσμα του αδιάκοπου και ακατάβλητου αυνανισμού του.

Γιαυτό να έχετε το νου σας στους Αυνάνες, ψάξτε λίγο τους γύρω σας και κυρίως, αν αντέχετε, ψάξτε λιγάκι τον εαυτό σας.