Μια εποχή ακομα... (1.12.2007)

μονομαΧΥΣΑΜΕ

εδώ, η τινκ και ο κοσμαγάπητος, δίνουν μια άνιση μάχη.

όλα είναι θέμα μεγέθους.

ο κοσμαγάπητος νίκησε, διότι την είχε μεγαλύτερη (την τσιπούρα)

λορντ χεβ μερσι ον αουρ σοουλς.

δι εντ.

ιστορία χωρίς τέλος(και χωρίς λογοκρισία)

Λατρεμένε μου Κοσμαγάπητε

παίρνω το θάρρος να αναδημοσιεύσω το αρχικό κείμενο straight from your blog, μια και εσύ αποφάσισες να αυτολογοκριθείς....

πολύ στεναχωρέθηκα λατρεμένε μου... δεν σου φτάνει η λογοκρισία του moderation στα σχόλια, απο την οποία καθαρή την βγάζουν μόνο όσα έχουν αρκετά σάλια ώστε να σου εξυψώσουν το ηθικό (ίσως και τίποτα άλλο) αλλά αποφάσισες να αυτολογοκριθείς κι εσύ ο ίδιος..






μα γιατί αγαπημένε μου;; γιατί;

μη φοβάσαι λατρεμένε μου

εγώ θα είμαι δίπλα σου!

Post: Ιστορια με Τελος (28.11.2007)

Post: Ιστορια χωρις τελος (27.11.2007)

κατά-γα-ματα

-τι θέλεις πάλι;
-έτσι πέρασα, απλά για να στον ακουμπήσω λίγο
-είναι αργά, έχω και πονοκέφαλο
-το ξέρω, μα ήθελα να στο χαιδέψω λίγο
-δεν βαριέσαι;
-μπα, τόσες κάβλες έχω
-χώστο άντε, κάτσε να ανοίξω λίγο τα πόδια μου
-δυό τρεις φορές θα στο βάλω μόνο
-θα σου δώσω και κώλο, μη σκιάζεσαι
-είσαι πολύ καυλή-κάτσε να βγάλω το λιπαντικό…

...Κι ο χρόνος κυλάει ακόμα γελαστός, χαμογελάς μαζί του βιαστικά μα κρύβεσαι.. πρόσεξε μη σε πάρουν τα σκάγια... καρντιά μου...

Κολληστε μας ενσημα τουλαστιχον!!!

Τις προαλλες, επεσα τυχαια σε εναν μπλογκερ (συναδελφο του νανου δηλαδη) ο οποιος κραύγαζε απελπισμενα για τη φοβερη πιεση που του ασκειται τελευταια.

Βαρεθηκε να υπομενει ελεγε σπαρακτικα.
Λαχταρουσε να ξαποστασει στα καθαρια νερα να κολυμπησει ελεγε. Κουραστηκε να παλευει. Δεν είμαστε άνθρωποι πια. Είμαστε στρατιώτες. Υπάκουοι σε διαταγές, ελεγε.

Δίνω αναφορά σε κάποιον, που δίνει σε κάποιον άλλον, που δίνει σε κάποιον παραπάνω, χωρίς να ξέρω που είναι η κορυφή της πυραμίδας. Κάθε μέρα, χωρίς τέλος, χωρίς έλεος, ελεγε.

Λέγονται "εταιρείες". Λέγονται "δουλειές". Λέγεσαι "εργάτης", "υπάλληλος", "στέλεχος". Υπακούς. Καλός και πιστός, ελεγε.

Να μη σας τα πολυλογω εκλαιγε ο ανθρωπος, τον λυπηθηκε η ψυχη μου. Αυτος, σκεφτηκα, πρεπει να ειναι σκλαβος του κάματου.
Να μην προλαβαινει ουτε την αναγκη του να κανει ο ανθρωπος...

Απο τοτε εμπαινα καθε μερα και τον διαβαζα προσεκτικα.
Εχει γραψει 300 ποστ μεσα σε 20 μερες ο φουκαρας...
Δεν προλαβαινε να τελειωσει το ενα ποστ και εβαζε 'coming up' για το επομενο. Και ποστ βαρβατα ε? Μιλαμε για πανω απο 1000 λεξεις τη φορά.
Κοινοτοπες μαλακιες βεβαια, αλλα οπως και να το κανεις, 1000 λεξεις ειναι αυτες...

Ασε τους συνδυασμους με λινκ σε προηγουμενα ποστ του... χαμος. κωλοδουλειά. Βαλε και την ταξινομηση σε αγαπημενα ποστ και μη, την αναγνωση και εγκριση των σχολιων... ενα τραγουδι για καθε ποστ... πού το πας αυτο?

Και τελικα ΚΑΤΑΛΑΒΑ!
Και ΕΞΟΡΓΙΣΤΗΚΑ:
ΔΟΥΛΕΥΕΙ ΣΕ ΕΤΑΙΡΙΑ ΜΠΛΟΓΚ Ο ΤΥΠΟΣ!
Τον εχουνε ΠΗΔΗΞΕΙ τον ανθρωπο.
Και το ΚΑΤΑΓΓΕΛΩ!

ΥΓ: Θα τα γραφα στο μπλογκ του αλλα το αφεντικο του εχει βαλει moderation μιλαμε. Σε κανα υπογειο θα τον εχουν ποιός ξερει υπο ποίες εργασιακας συνθηκας...

ΥΓ2: Το γραφω και δεν μπορω να το πιστεψω. Που μπορει να φτασει η απληστια και η εκμεταλλευση. Καθεστε?
Δεν εφτανε το ενα μπλογκ, του ανεθεσαν και αλλο!!!

Θανατος στ αφεντικα δεξια κι αριστερα!!